Steunpunt Levend Erfgoed

De Luikse Barbet is afkomstig van de streek rond Luik, ze zijn verwant aan de Luikse reisduif en hebben ook gemeenschappelijke voorouders: o.a. de verdwenen Camus of platneusduif. Ze werden ook in de negentiende eeuw als reisduif gebruikt. Barbetjes zijn korte en gedrongen duifjes met een typisch meeuwduivenjabot vooraan de hals. Door hun reisduivenafkomst zijn het gespierde duifjes die en gewicht van rond de 500 gr bereiken. Zijn gemakkelijk in zowel de fok, de verzorging en de huisvesting.

De Limburgse Kraagduif werd reeds in 1850 zowel in Duitsland als in Engeland gefokt. Vanaf 1970 zijn ze in Limburg terug tot leven gewekt. Limburgse kraagduiven zijn sierlijke duifjes die verwant zijn aan de Oud Hollandse Kapucijn. Ze worden ook wel eens de duifjes van Jan Steen genoemd, omdat ze op minstens één van 's meesters doeken voorkomen.

Dit is een kropperras, oorspronkelijk afkomstig uit Leuven en omstreken. Hij wordt ook Leuvense kropper genoemd. Het is een opgericht kropperras, niet zo zwaar als de Gentse. Hun naam signoor zouden ze destijds van de Spaanse overheerser gekregen hebben door hun fiere opgerichte houding. Leuvense signoren kwamen nog midden de 19e eeuw voor in de streek rond Leuven. Ze hadden toen de eigenschap om zeer hoog te vliegen, zelfs 's nachts bij maneschijn. De huidige Leuvense zijn door de lovenswaardige prestaties van enkele fokkers terug in hun oorspronkelijke verschijningsvorm herfokt.

De Gentse Meeuw is in de jaren vijftig ontstaan in Gent. Ze werd geselecteerd uit Vlaanderse Smierels en werd officieel erkend in 1960. Gentse Meeuwen zijn volledig witte Vlaanderse Smierels. Ze hebben een relatief kort snaveltje en langs beide kanten uitspreidende jabot. Gentse Meeuwen zijn rustige, doch opgewekte sierduifjes die zeer weinig eisen stellen aan hun verzorging, voeding en huisvesting. De huidige Gentse Meeuwtjes wegen ongeveer 400 gr.

Zoals de naam laat vermoeden is dit een kropperras dat zijn oorsprong vond in de buurt van Gent. Reeds rond 1400 zouden gelijkaardige grote kroppers in onze streken zijn waargenomen. Kropperrassen onderscheiden zich van andere duivenrassen door hun eigenaardige gewoonte om veelvuldig de krop met lucht op te blazen.

De Carneau is een Belgisch-Frans duivenras dat afkomstig is uit de driehoek Lille (Rijsel), Doornik en Kortrijk. De naam Carneau zou ook volgens sommige bronnen voortkomen uit de gelijkenis tussen het verenkleed van de oorspronkelijke kleurslag van de Carneau (rood met epauletten) met de kledij van geestelijken van de orde van de Carmel.

De Belgische tuimelaar behoort tot één van de oudste duivengroepen. Deze duif is verwant aan de Franse- en de Keulse tuimelaar. 'Tuimelen' betekent het maken van één of meerdere achterwaartse salto’s tijdens het vliegen. De Belgische tuimelaars die we vandaag op onze tentoonstellingen zien, tuimelen helaas al lang niet meer. Er zijn gelukkig een paar mensen die door inkruising van nu nog 'echte' vliegtuimelaars, deze eigenschap proberen terug te fokken.

De Belgische tentoonstellingsreisduif is de tentoonstellingsvorm van de wereldbekende vliegduiven die vanaf 1800 gefokt werden uit kruisingen tussen kroppers, smierels, tuimelaars, dragoons, carriërs. Reisduiven hebben een zeer goed oriënteringsvermogen en de kracht om in een relatief korte tijd aan een hoge snelheid honderden kilometers te overbruggen en zo terug naar hun hok te keren.

De Belgische Ringslager is een zeer oud Vlaams ras. Volgens sommigen schilderden de oude meesters David Teniers de Jonge en Jacob Jordaens op hun doeken duiven die door hun vorm en tekening doen denken aan Belgische Ringslagers. Ringslagers hebben een baltsspel waarbij de doffer op geringe hoogte (van 50 cm tot 1 m) cirkels boven zijn duivin vliegt om haar als dusdanig het hof te maken. Goede doffers doen dit meerdere malen binnen enkele minuten.

In de negentiende eeuw kwamen er veel Belgische hoogvliegers voor in de streek rond Luik. Ze zijn verwant aan de Cumulet en de Hagenaar. Hoogvliegers hebben (of hadden) de eigenschap om zeer hoog te vliegen tot ze nog als speldenkopjes aan de hemel zichtbaar bleven. Voor het ontstaan van de reisduiven had de 'hoogvliegsport' nog een ruime aanhang. De huidige Belgische hoogvliegers zijn helaas echte volièreduiven geworden. De eisen die men bij dit ras aan de oogkleur stelt, is mede de oorzaak van de teloorgang van hun vliegeigenschappen.