Steunpunt Levend Erfgoed

De Antwerpse Smierel is afkomstig uit Vlaanderen en vooral uit de omgeving van Antwerpen. Smierels waren reeds rond de jaren 1600 in onze streken bekend. De huidige Antwerpse Smierels lijken absoluut niet meer op hun vroegere voorouders. Wel staat vast dat de smierels tweehonderd jaren geleden aan de oorsprong van de Belgische Reisduiven stonden en toen dienst deden als reisduif voor korte afstanden.

De Vlaamse gans is de enige overgebleven Vlaamse ganzensoort die we nog bezitten. Als kuiken zijn deze dieren geel met zwart, Vlaamser kan dus eigenlijk niet. Ze werd vroeger gekweekt voor de productie van dons, veren, vlees en eieren. Oorspronkelijk kwam de Vlaamse gans voor in twee kleurslagen: grauwekster en wit. Witte veren brachten toen meer op dan andere, maar volgens de overlevering waren geheel witte dieren zwakker dan deze die ook nog wat gekleurde veren hadden.

De Semoiseend is het buitenbeentje onder de Belgische eendenrassen. Het is een kleine, witte siereend die afkomstig is uit de vallei van de Semois. De eerste standaard verscheen pas in 1971 in het standaardwerk van Willems en Brandt en werd intussen een aantal keer aangepast. Daarbij werd het ras haast geherdefinieerd waardoor kenmerken van de erop lijkende ‘Kwaker’ verdwenen. Qua type lijkt de Semoiseend sterk op een volledig witte, gestroomlijnde wilde eend met een gele snavel en bleekoranje poten.

De Ronquières is een zeer oud Belgisch ras dat reeds in de 17de eeuw door verschillende meesters op schilderijen werd afgebeeld. In het noorden van Henegouwen, de streek van Ronquières, worden sedert vijf eeuwen vele kalkoenen ambachtelijk gefokt. Op het einde van de vorige eeuw was het geen zeldzaamheid 500 tot 600 kalkoenen bij een kweker aan te treffen. Zelfs 'de kleine man' had vaak nog 150 dieren.

De rode Ardenner is een Frans-Belgisch landras dat is aangepast aan het ruwe klimaat van zijn oorspronkelijk verspreidingsgebied. Zoals de naam het zegt, is maar één kleurslag erkend: rood. De dieren dienen zo egaal mogelijk roodbruin gekleurd te zijn, een zwarte nauwelijks zichtbare zoming is toegestaan. De kuikens van de Rode Ardenner worden donker- tot lichtrood geboren.

Dit ras is afkomstig van de streek rond het gelijknamige dorp, Merchtem. Deze streek was in het begin van de twintigste eeuw gespecialiseerd in de productie van pluimveevlees voor onze hoofdstad Brussel. Naast het Mechels hoen, in die tijd de beste vleeskip ter wereld, was deze streek ook bekend voor één van de beste vleeseenden van die tijd: de Merchtemse eend. Over het ontstaan van de Merchtemse is weinig geweten maar aangenomen wordt dat uit kruisingen tussen de Engelse Aylesbury eend en de Dendermondse eend tegen het einde van de vorige eeuw de Merchtemse eend werd geselecteerd.

De Huttegemse of Oudenaardse eend is een legeend die eind 19de eeuw veel gehouden werd aan de oevers van de Schelde, in die tijd moerassiger dan nu. Vooral in de omgeving van Oudenaarde, met Huttegem als centrum van de eendenindustrie, werden deze dieren gekweekt.

De eend van Vorst was het paradepaardje onder de Belgische eendenrassen. Ze trok op internationale tentoonstellingen veel aandacht omwille van het verfijnde blauwgezoomde verenkleed, gelijkaardig aan dit van Andalusiër hoenders.

De Dendermondse eend duikt regelmatig op in de geschiedenis van onze andere inlandse eendenrassen. Ze wordt aangehaald als voorouder van de Merchtemse eend, de Huttegemse eend en de eend van Vorst. Het is dus zeer waarschijnlijk het oudste Belgische eendenras.