Steunpunt Levend Erfgoed

Dit is de dwergvorm van het Famenne hoen.

Bron foto: www.kippenforum.nl

Het oudste spoor van Brakel krielen dateert van 1933. Deze diertjes waren afkomstig van een samenwerking tussen een aantal fokkers uit het noorden van de provincie Antwerpen en een Nederlander. Hoe ze ontstaan zijn of waar ze vandaan kwamen is echter niet geweten.

In 1981 begon men met de doelbewuste creatie van een dwergvorm van het Brabants Hoen. De uitgangsrassen voor dit nieuwe ras waren de Bassette (vanwege type en kamvorm) en de Watermaalse Baardkriel (omwille van de kuif).

De Ardenner kriel werd gecreëerd door Theo de Lame. De uitgangsrassen waren zonder twijfel de grote Ardenner, de dwerghoenders die in de streek aanwezig waren en volgens sommige bronnen ook nog Oud-Engelse vechtkrielen. In 1913 werd het ras officieel erkend.

De Ardenner bolstaartkriel moet gezien worden als een onderras van de Ardennerkriel. De staartwervels en de staartstuurveren ontbreken hier echter.

Dit krieltje stamt uit de fokkerij van de heer Dresse wonende in de Brusselse gemeente Watermaal-Bosvoorde. De afkomst van de Watermaalse baardkriel zal altijd gissen blijven want zowel Antoine Dresse als zijn zoon Oscar hebben nooit het geheim van hun fokkerij prijsgegeven. Zeker is wel dat de Antwerpse baardkriel mee aan de wieg stond bij de creatie van de Watermaalse. De eerste exemplaren verschenen in 1922 op een Brusselse tentoonstelling.

Deze kriel is de rozenkammige variant van de Belgische kriel. Een rozenkam is een eerder platte kam bedekt met ronde oneffenheden uitlopend in een kamdoorn. Verder is dit ras in alle opzichten volledig identiek aan de Belgische kriel. De naam Waasse kriel komt van de regio van ontstaan: het Land van Waas, ten westen van Antwerpen. In de volksmond noemt men deze kleine kip ook wel eens Steens Kieksken.

De Ukkelse baardkriel werd in het begin van de twintigste eeuw ontwikkeld door de heer Michel Van Gelder te Ukkel. Hij wilde een voetbevederd krielras fokken met dezelfde uitstraling als de Antwerpse baardkriel. Dit resulteerde in een sierlijke voetbevederd baardkrieltje met hoge rasadel, een prachtig staaltje van Belgische fokkerskunst. Ondanks dat dit een prachtig krieltje is, heeft dit ras nooit een grote internationale doorbraak gekend zoals de Antwerpse baardkriel.

De Grubbe baardkriel is de staartloze variant of bolstaartvorm van de Antwerpse baardkriel. Dit krielras is eerder toevallig ontstaan in de fokkerij van Robert Pauwels in het begin van de twintigste eeuw. Het nieuwe ras werd 'de Grubbe' genoemd naar de villa van de heer Pauwels. De Grubbese baardkriel werd, door de heer Pauwels tentoongesteld maar na de eerste wereldoorlog verdwenen ze van het toneel. In 1945 doken ze plots terug op maar twee jaar later was er al geen spoor meer van te bekennen. In 1972 werd het echter door de heer Verellen opnieuw tentoongesteld.